Չընտրված երազանքը

Նախատոնական մի գիշեր, երբ քաղաքում բոլոր լույսերը վառվում էին, մեծ տոնածառը իր ողջ շքեղությամբ զարդարում էր քաղաքի հրապարակը, երբ անգամ պատուհանների լույսերն էի դեռ վառ, որովհետև բոլորը պատրաստվում էին Ամանորին, երկնքից մի աստղ ընկավ: Աստղը այնքան մեծ էր ու պայծառ, որ եթե այդ պահին քաղաքի բոլոր բնակիչները ամենատարբեր երազանքները պահեին, դրանք բոլորը հաստատ կիրականանային: Բայց այդպես չեղավ, որովհետև բոլորը զբաղված էին տարբեր համեղ ուտեստներ պատրաստելով իսկ շատ փոքրիկ բնակիչները վաղուց քնած էին:

Նրանց բոլորի մեջ, գույնզգույն լույսերի ու հրաշքների գիշերում արթուն էր միայն մի փոքրիկ տղա: Միգուցե նա այնքան էլ փոքրիկ չեր, որքան ամենաերազկոտ և հեքիաթների հավատացողներն են, բայց այնքան էլ մեծ չէր, որպեսզի մոռանա երազանքներ պահելու մասին: Նա երկար մտածում էր: Իր անկողնում` վերմակի տակ, այնքան ցուրտ չէր արդեն, որքան ողջ սենյակում: Նա նայում էր ձեռքում ամուր պահած ապակե խաղալիքին, որը երևի պետք է տոնածառից կախեին, եթե լիներ տոնածառ: Տղան նայում էր մթության մեջ հազիվ փայլող ոսկեգույն զարդին ու չէր կողմնորոշվում, թե ինչ երազանք պահի: Նա հիշում էր խանութի ցուցափեղկում փայլող  չմուշկները: Ամեն անգամ խանութի կողքով անցնելիս, նա երկար նայում էր դրանց, բայց չմուշկները 2 ամսից էլ պետք չեն գա, ուրմեն պետք չէր երազանքն անտեղի վատնել: Տղան հիշում էր նաև, որ հայրիկը մտահոգ է, ձմեռը սպասվածից խիստ եղավ, «բայց չէ, որ ձմռանը դեռ 2 ամիս կա և դժվար թե որևէ երազանք կարողանա փոխել բնության կարգը»` մտածեց նա:

Տղան հավատում էր, որ այդ կախարդական, լուսավոր ու ջերմ գիշերը անարձագանք չի թողնի իր երազանքը, նա գիտեր, որ իր սրտի տարողությամբ մի ողջ կյանք կարող է լցվել, ասենք` երևի չգիտեր, բայց զգում էր: Նա հավատում էր, որ ցանկացած երազանք, որը ծնված է բարության, հոգատարության և հավատի մեջ, անպայման իրականանում է:

Փոքրիկը բոլորովին շփոթվել էր իր մտքերի մեջ: Նա շատ էր ուզում այնպիսի գնդակ ունենալ, որը բակում ամենալավը կլիներ, ուզում էր, որ քույրիկը  ամենագեղեցիկ մազակալը ունենար, չէ որ նա այնքան գեղեցիկ մազեր ունի: Ուզում էր, որ հայրիկը էլ երբեք մտահոգվելու առիթ չունենա և մռայլ խոհերի մեջ անցնող նրա օրերը լինեն անհոգ ու ջերմ: Թեև ինքը հասկանում էր ու մեկ-մեկ էլ պատահական լսում էր մայրիկի ու հայրիկի զրույցները, ովքեր փորձում էին թաքցնել փոքրիկներից իրենց դժվարությունները, բայց ախր ամանորյա երազանքը պետք է, որ այնքան, այնքան ուժեղ լինի, որ կարողանա ուղղել այս ամենը: Փոքրիկ տղան այնքան շատ մտքեր ուներ և այնքան երկար մտածեց, որ չհասկացավ, թե ինչպես քնեց  ճիշտ այն պահին, երբ երկնքից երկար ժամանակ ներքև սլացող աստղը վերջապես հասավ իր ճանապարհի վերջնակետին: Տղան քնել էր խորը և տաք քնով, բայց այդպես էլ չէր ընտրել իր երազանքը: Նա երազում մեծ ու շքեղ տոնածառ էր տեսնում, որի վրա փայլում էր իր ոսկեգույն ապակե խաղալիքը: Տեսնում էր իր երազանքների չմուշկները, նա տեսավ նաև իր բոլոր հարազատներին ուրախ ու անհոգ: Տղան երբեք այսքան լավ չէր քնել, որքան այդ գիշեր:

Աստղը, որը չգիտես` ինչու որոշել էր երկնքից տեղափոխվել Երկիր, թռչում էր արդեն շատ վաղուց: Նրա ճանապարհը բավական երկար էր: Աստղն ինքն էլ չգիտեր, որ այդքան պայծառ ու ջերմ է, չէր էլ կասկածում, որ կարող է իր սրտի ողջ տարողությամբ մի ողջ կյանք լցնել: Երևի միշտ է այդպես` մենք երբեք չենք իմանում, մեր հնարավորությունների իրական չափը, ոչ այն պատճառով, որ չենք ուզում օգտագործել դրանք, պարզապես չենք հավատում ոչ մեր երազանքներին և ոչ էլ ուրիշների երազանքները իրականացնելու մեր կարողություններին: Այն ուժը, որը կա յուրաքանչյուրիս հավատի մեջ, թուլանում է մինչ այն պահը, երբ հանդիպում է միգուցե շատ փոքրիկ թվացող, բայց շատ ավելի մեծ մի նոր, լուսավոր երազանքի:

Այդպես փոքրիկ տղան` իր մեծ երազանքներով հանդիպեց մեծ աստղին իր` փոքրիկ հավատով:

Ամանորյա առավոտը բացվեց բոլոր ձմեռային առավոտների նման լուսավոր ու սառնաշունչ, բայց պայծառ և ուրախ` ինչպես երբեք: Տղան արթնացավ ու հիշեց, որ քնել է առանց երազանք պահելու: Նա վերցրեց իր ապակե զարդը և գնաց հյուրասենյակ, որպեսզի այն նվիրի քրոջը` «չէ որ Ամանորին պետք է գոնե մեկը նվեր ստանա»` մտածեց տղան: Նա մտավ հյուրասենյակ և զարմացած կանգնեց մեծ տոնածառի դիմաց, որը հրաշքով հայտնվել էր իրենց տանը: Տոնածառի կողքին ուրախ կանգնած էր տղայի քույրը` մազերին անասելի գեղեցկության մի զարդ, ճյուղերի տակ մի քանի տոնական զարդարված նվերների տուփեր էին դրված: Փոքրիկ տղան չէր ուզում իմանալ, թե ինչպես է այդ ամենը հայտնվել իրենց տանը, նրա համար բավական էր տեսնել իր հարազատներին երջանիկ: Տոնածառի գագաթին փայլում էր մի մեծ պայծառ աստղ, որը վերջապես հասկացել էր իր երկար ճանապարհորդության նպատակն ու իմաստը: Փոքրի տղան իր ոսկեգույն զարդը կախեց տոնածառից և հասկացավ, որ երազել պետք է միշտ, չէ որ ամեն վայրկյան կարող է երկնքից ընկնել ամենապայծառ աստղը և բոլորովին անհրաժեշ չէ ընտրել բազմաթիվ երազանքներից մեկը, որովհետև ամենակարևորը և ամենացանկալին անպայման կատարվում են:

Անի Մաղաքյան 

Լավագույն նվերը գումա՞րն է… որովհետև դրանով ևս մի նվեր կարող ես գնել…

Մեր պաշտոնական ամիսը արդեն ետևում է սիրելի ընկերուհիներ: Առջևում նվերների, ծաղիկների ու այլ մանր-մունր ուշադրության վկայությունների շրջանն է, որի ընթացքում այդ մանր-մունրը երբեմն չափազանց աննկատ է լինում:

Ինչ են նվիրում մեզ մեր սիրելիները, ինչ ենք մենք սպասում տեսնել գեղեցիկ զարդարված տուփի մեջ և երբ է անհրաժեշտ զգուշանալ: Այո, այո զգուշանալ, որովհետև «ակնարկով նվերները» երբեմն երկար մտածելու առիթ են տալիս:

Զգուշացե´ք արդուկից…

Ամուսնուս ծննդյան օրը սարերի ետևում չէ: Նվերի հարցը վաղուց է անհանգստացնում ինձ, թեև ընկերուհիս շատ հետաքրքիր տարբերակ առաջարկեց ՝ «գեղեցիկ ժապավեն կապիր վրադ ու հայտարարիր, որ լավագույն նվերը դու ես»: Որոշեցի ինքս տրամաբանել, փնտրել ու գտնել մի բան, որ իրեն հիմա պետք կգար:

Տարբերակ 1- նա սիրում է գեղեցիկ ժամացույցներ, իր ժամացույցն էլ մի քանի օր է չի կապում, միգուցե ժամանակն է նորը գնել

Տարբերակ 2- նա սիրում է թանկարժեք օծանելիք, բայց ես երբեք չեմ կարողացել նրա համար ճիշտ օծանելիք ըտրել, ինչ արած դա էլ իմ թերությունն է:

Տարբերակ 3- Միգուցե փողկապ : Սա կլինի դասական հագնվելու ակնարկ, իսկ ինքը  իրեն այնքան էլ հարմարավետ չի զգում այդ հագուստի մեջ:

Տարբերակ 4- Մեքենա: Գումարս մի քիչ պակասություն է անում:

Տարբերակ 5- Միգուցե բաժակ, որի վրա դաջված կլինի մեր լուսանկարը, ախր ինչին է պետք իմ լուսանկարը բաժակի վրա, երբ մենք միշտ միասին ենք թեյ խմում:

Եվ այսպես շարունակ՝ տարբերակները շատ են:

Ընկերուհիներիցս մեկը պատմեց , որ առիթներից մեկի ժամանակ ամուսինը իրեն նվիրել է   փոշեկուլ, մեկ այլ առիթով արդուկ՝ «երևի ակնարկում էր, որ լավ չեմ արդուկում» ասաց ընկերուհիս և ավելացրեց՝ «որոշել եմ առաջիկա ծնունդին նրան «ռազվոդնոյ կլյուչ» նվիրեմ, թող երկուսն ունենա»: Իհարկե այս խոսակցությունից հետո իմ վառ երևակայությունը սկսեց պատկերավոր կերպով ներկայացնել այն, թե ինչպես են մեզ համար նվեր ընտրում տղամարդիկ, ինչ հնարավոր տարբերակներ են քննարկում նրանք: Այսպես՝ տղամարդկանց մոտ քննարկվող նվերի հնարավոր տարերակններն են՝

Տարբերակ 1- երևի նա հոգնել է հատակը մաքրելուց հետո նաև լվանալ այն՝ կարելի է նվիրել գոլորշով հատակը մաքրող փոշեկուլ:

Տարբերակ 2- վերջերս նա արդուկելիս այրեց իմ սիրելի վերնաշապիկը, կարելի է նրան նվիրել նոր կերամիկական արդուկ:

Տարբերակ 3- ես շատ եմ սիրում նրա պատրաստած թխվածքները կարելի է նվիրել եռոտանի միքսեր:

Տարբերակ 4- երևի նրան մեկ էլեկտրական թեյնիկը բավական չէ, ևս մեկը հաստատ չի խանգարի:

Գրելու ընթացքոոմ հասկացա, որ այս տարբերակները ավելի շատ են քան կարելի էր պատկերացնել: Հարգելի տղամարդիկ՝ իսկ որտեղ մնացին զարդերը, օծանելիքներն ու ծաղիկները: Վերջապես, եթե չեք կողմնորոշվում ՝ ինչ նվիրել ապա ՝ «սիրելիս՝ վերցորու այս վիզա քարտը և այսօր գնա դալմա գնումների, ես երեխաներին այգի կտանեմ» արտահայտությունը լրիվ բավական կլինի:  Վերջապես՝ հայտնի է, որ լավագույն նվերը գումարն է, որովհետև դրանով ևս մի նվեր կարող ես գնել:

Նվերներ առանց առիթի… կամ ամեն օր տոն…

Գերմանուհի, բազմաթիվ աֆորմիզմների հեղինակ Էրիան Շուլցը ասել է, որ լավագույն նվերները առանց առիթի արված նվերներն են:

Ծանոթներիցս  մեկը մի քանի օր առաջ խնդրեց օգնել իրեն կնոջ համար նվերի ընտրության հարցում: Ցավոք չկարողացա օգնել նրան, որովհետև մեկ տարվա ընթացքում սա թերևս միակ դեպքն էր, երբ նա որոշել էր, ավելի ճիշտ համարձակվել էր նվեր գնել: Նա բացատրեց, որ առաջ, երբ հաճախ որևէ փոքրիկ նվեր կամ ծաղիկներ էր գնում կնոջ համար, հատկապես առանց որևէ առիթի, ապա դառնում էր խանդի ու կասկածաքների զոհ: «Ինչ է եղել, որ նվեր ես բերել, ինչ-որ բան հաստատ արել ես, որ ծաղիկներով ես եկել և այլն»՝ ներկայացրեց ծանոթս:

Իհարկե անհայտ հեղինակի հայտնի խոսքը տեղին կլիներ ՝ «ոչինչ այնքան չի շարժում կնոջ կասկածամտությունը, որքան առանց առիթի արված նվերը»: Աղջիկներ՝ իսկ միգուցե մենք էլ ենք մեղավոր, հը՞: Մատուցվող նվերը պետք է ընդունել, որպես կյանքի, իրերի ու իրադարձությունների բնականոն ընթացք, ախր մենք ծված ենք ուշադրության կենտրոնում լինելու համար: Իսկ կասկածները կարելի է թողնել այն օրեի համար, երբ նա աշխատանքից առանց ծաղիկների կվերադառնա, մեկ, երկու և ձեր ամեն օրը կլինի տոն:

Ի դեպ տոների մասին, իմ չամուսնացած ընկերուհիներից մեկը հաստակ այն կարծիքին է, որ ամեն օր ծաղիկներ, հաճոյախոսություններ ու նվերներ ստանալու համար, եպտք է տղամարդու ամեն օրը տոն դարձնել: Դեհ, իհարկե ընտանեկան ու կենցաղային հոսանքի փորձը չունեցող աղջիկները հաստատ համաձայն կլինեն այս կարծիքի հետ: Թեև՝ ես էլ եմ ճշմարտության բաժին տեսնում:

Լավագույն նվերը…

Ինչևէ վերադառնամ օրակարգի թիվ մեկ հարցին՝ ինչ նվիրել սիրելի տղամարդուն, երբ մեկ ամսից նաև քո ծննդյան օրն է: Իհարկե մեր նվերները լավագույն ներդրումներն են ապագա առիթների համար :) :

Դե, ես արդեն գիտեմ, թե ինչ եմ գնելու և գիտեմ նաև, որ իմ հյուրասենյակի սեղանին դրված միամսյակի ավարտի խորհրդանիշ-ծաղկեփունջը դեռ երկար է շոյելու աչքս և իր սենյակում հիմա անուշ քնած մեր 10 ամսեկան փոքրիկը ընդմիշտ լինելու իմ արած լավագույն նվերը սիրելիիս, բայցևայնպես նոր ժամացույցը նրան հաստատ կուրախացնի:

Հ.Գ. սիրելի տղամարդիկ՝ մի նվիրեք մեզ փափուկ խաղալիքներ, հատկապես, երբ դուք դա արդեն արել եք ավելի քան մեկ անգամ: Մի նվիրեք կոսմետիկա՝ մենք դա ինքներս կարող եք գնել և հավատացեք ընտրությունն ավելի լավը կլինի: Մի նվիրեք կենցաղային տեխնիկա, որովհետև նման իրերը կարելի է գնել ամեն օր միասին խանութերով անցնելիս: Եղեք օրիգինալ, ավելի վաղ սկսեք մտածել նվերի մասին, որպեսզի ժամանակի սղության պատճառով ստիպված չլինեք չմտածված նվեր գնելու: ԵՎ ՀԻՇԵՔ, ՈՐ ՎԱՏԱԳՈՒՅՆ ՆՎԵՐԸ ՝ ԴՐԱ  ԲԱՑԱԿԱՅՈՒԹՅՈՒՆՆ Է:

Անի Մաղաքյան