Поиск по этому блогу

четверг, 4 июня 2015 г.

....անորոշ....


ես քեզ չեմ ապտակի ճշմարտությամբ...
անթև ու անտուն է հասցեն քո հույսերի
ես կժպտամ նորից անհոգ թեթևությամբ
Որ մտածես՝ երջանիկ է երևի...
Չկասկածես անգամ, որ ցավ էր բաժանումը
Չհավատաս երբեք, որ կարող եմ լացել
Ես քեզ միշտ կժպտամ, այդպիսին եմ դարձել...

Անի Մաղաքյան

Комментариев нет:

Отправить комментарий