Մտքափնջեր Ֆրեդերիկ Բեգբեդեր

Ես մեռած մարդ եմ: Ես արթնանում եմ առավոտյան և միայն մեկ ցանկություն ունեմ՝ քնել: Ես սև հագուստ եմ կրում, սուգ եմ պահում ինքս ինձ համար, սուգ այն մարդու համար, որն այդպես էլ չդարձա:

Ես սիրել եմ և ինձ էլ են սիրել, բայց դա երբեք ժամանակի մեջ չի համընկել:

Ճանճի դարը մեկ օրն է, վարդինը՝ երեք: Կատվի դարը տասներեք տարին է, իսկ սիրո դարը՝ երեք: Եվ ոչինչ չես փոխի: Սկզբում կրքի մեկ տարին է, հետո քնքշանքի և վերջում՝ ձանձրույթի:

Առաջին տարում ասում են՝ եթե դու գնաս ես ինքնասպան կլինեմ: Երկրորդ տարում՝ եթե դու գնաս, ինձ համար ցավոտ կլինի, բայց ես կդիմանամ: Երրորդ տարում ասում են՝ եթե դու գնաս, ես կնշեմ դա շոմպայնով:

Լավագույն տոները նրանք են, որոնք մեր մեջ են կատարվում:

Երջանկությունը գոյություն ունի, պարզից էլ պարզ է՝ դա որևէ մեկի դեմքն է:

Առանց քեզ իմ կյանքը միայն սպասասրահ է:

Ես սափրվում էի ամեն երեկո, որպեսզի Աննային անկողնում համբուրելիս չծակեմ թրաշով: Իսկ հետո, մի անգամ, գիշերը, նա քնած էր (ես առանց նրա ինչ-որ տեղ էի գնացել, վերադարձա առավոտյան, տիպիկ մանր խոզություն էր, որը մենք մեզ թույլ ենք տալիս, որպես արդարացում բերելով ընտանեկան կարգավիճակը), ես չսափրվեցի: Ես մտածեցի, որ սարսափելի ոչինչ չկա, նա նույնիսկ չի նկատի, բայց դա պարզապես նշանակում էր, որ ես նրան այլևս չեմ սիրում:

Ամենաուժեղ սերը չկիսած սերն է: Սիրել մեկի, ով ձեզ է սիրում, նարցիսիզմ է: Սիրել նրան, ով ձեզ չի սիրում, դա է իսկական սերը:

-Դու եկար

-կարծես թե այո...

-Իսկ ինչու չեկար երկուշաբթի և երեքշաբթի...

-Անձրև էր գալիս...

-Ինձ թվում է, ես քեզ հիմա անձրևանոց կնվիրեմ...

Պետք է ընտրել՝ դու կամ ինչ-որ մեկի հետ ապրում ես, կամ որևէ մեկին ցանկանում ես: Չէ որ հնարավոր չէ ցանկանալ այն ինչ ունես:

Ես միևնույնն է կլինեմ քեզ մոտիկ, նույն մոլորակի վրա և կսպասեմ քեզ:

թարգմ. ԱՆի Մաղաքյան